"Miłość jest skrzydłem, które ten dał człowiekowi,
aby ten mógł wzlecieć do Niego."
Michał Anioł
Romantyzm to epoka w literaturze i sztuce trwająca od końca XVIII do połowy XIX wieku. Rozwijał się głównie w Europie Zachodniej. Głównym hasłem romantyków było hasło zaczerpnięte z rewolucji francuskiej "wolność, równość, braterstwo". Sztuka romantyczna przesycona była uczuciami, indywidualnością, jednostkowym podejściem do człowieka. Romantycy ideowo walczyli z tyranią oraz uprzedzeniami.
W Polsce romantyzm rozwijał się w latach 1822-1863. Polscy romantycy walczyli z cenzurą. Główni twórcy tego okresu to m.in. Adam Mickiewicz, Aleksander Fredro, Juliusz Słowacki, Zygmunt Krasiński.
Polski romantyzm charakteryzował się:
- orientalizmem - czyli tematyką nawiązującą do wschodu
- indywidualizmem - podejmowaniem tematów związanych z jednostką
- tajemniczością
- wiarą w światy paranormalne, pozazmysłowe
- odrzuceniem poetyki klasycznej.
